٤٥- و اگر بگيرد خدا مردم را به آنچه كسب كردند از گناهان خود باقى نماند بر پشت زمين هيچ جنبنده‌اى؛ و ليكن تأخير كند عذاب را تا مدت نامبرده معين كه روز قيامت است. چون در رسد زمان هلاك ايشان خداوند به بندگان خود بيناست كه استحقاق عذاب چه كس را باشد و لايق تفضّل و بخشايش كه باشد.
سوره يس‌
مشتمل است بر هشتاد و سه آيه در مكه نازل شده است (فرمود پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله-: «هر كس در گورستان، سوره «يس» بخواند عذاب مردگان خفيف شود؛ و به عدد ايشان خدا حسنه دهد به آن كس كه براى ايشان «يس» خواند»).
به نام خداوند بخشاينده مهربان‌
١- اى سيد عالم!
٢- قسم به قرآن حكمت بنيان،
٣- كه تو البته از فرستادگان و پيام آورانى.
٤- و مردم را به راه راست رسانى؛ و به دين حق كه اسلام است دلالت نمايى.
٥- اين قرآن فرستاده خدايى است كه نيرومند بر همه و مهربان است.
٦- فرستاده قرآن را تا بترسانى قومى را كه ترسانده نشده بودند پدرهاى ايشان، و ايشان غافلند.
٧- و درست شد گفتار ما به عذاب بر بيشتر ايشان؛ چون ايمان نمى‌آوردند.
٨- البته ما در قيامت در گردنهاى ايشان غلها بنهيم و آن غلها پيوسته باشد به زنخهاى ايشان، كه از زحمت غل سر در هوا و چشم بر هم باشند، كه نتوانند سر فرود آورند و چشم گشايند.
٩- و قرار دهيم از پيش روى و پشت سر ايشان سدّ و مانعى. و بپوشانيم چشمهاى ايشان را كه نبينند چيزى را.
١٠- و مساوى است بر ايشان بترسانى يا نترسانى ايمان نمى‌آورند.
١١- جز اين نيست كه مى‌ترسانى آن كسى را كه متابعت كرد قرآن را و ترسيد از خدا در پنهان و خلوت از نظرها؛ پس مژده بده او را به آمرزش و مزدى بزرگ.
١٢- البته ما زنده كنيم مردگان را و مى‌نويسيم آنچه را كه پيش فرستاده‌اند از اعمال.
و مى‌نويسيم اثرهاى ايشان را كه باقى مى‌ماند. و هر چيزى را شمرده‌ايم در دفترى كه پيشواى روشن است و لوح محفوظ است. (على- عليه السلام- فرمود: «منم امام مبين كه علم هر چيز نزد من است و من جدا كنم حق را از باطل»).