٧٨- قارون گفت: جز اين نيست كه داده شده‌ام اين مال را، و اين ثروت را يافتم براى دانشى كه نزد من است از علم تجارت يا علم كيمياء. آيا ندانست قارون اينكه خدا به تحقيق هلاك كرد پيش از او از اهل روزگارها كسانى را كه سخت‌تر از او بودند از روى توانايى بدن، و بيشتر از او بودند از حيث جمعيت؟ و در قيامت پرسيده نخواهند شد اين گناهكاران كه به عذاب هلاك شدند از گناهانشان؟! بلكه بى‌حساب به جهنم روند.
٧٩- بيرون مى‌آمد قارون بر قوم خود در زينتش (بر مركب سفيد كه زين زرين داشته سوار بود و جامه ارغوانى پوشيده و چهار هزار نفر با او به همين صفت سوار شده بودند.) گفتند كسانى كه مى‌خواستند زندگانى دنيا را: اى كاش بودى ما را مثل آنچه داده شده به قارون كه او داراى بهره بزرگ است.
٨٠- و گفتند آنان كه داده شدند علم و دانش به آنهايى كه آرزو كردند زندگانى قارون را:
واى بر شما! پاداش خدا در آخرت بهتر است از مالهاى دنيا براى كسى كه بگرود به خدا و پيغمبر او و عمل شايسته نيكو كند. و اين نصيحت و پند ما را بر نخورند و آن را فرا نگيرند مگر صبر كنندگان.
٨١- (چون قارون موسى را متّهم به زنا نمود تا بنى اسراييل از او برگردند موسى بر او نفرين كرد، قارون مستحق هلاكت شد.) فرو برديم او و خانه او را به زمين. نبود براى قارون هيچ گروهى كه يارى كنند او را از عذاب. و او هم نتوانست از كسى طلب يارى كند.
٨٢- و صبح كردند آن كسانى كه ديروز آرزو كردند منزلت و جاه او را مى‌گفتند عجب كه:
ما بر خطا بوديم پندارى كه خدا مى‌گشايد روزى را براى هر كه مى‌خواهد از بندگان خود؛ و تنگ مى‌سازد بر هر كه مى‌خواهد، (كه گشايش و يا تنگدستى هر كس براى مصالح خفيه‌اى است كه فقط خدا مى‌داند نه تكريم دارا علت گشايش است و نه توهين نادار سبب تنگدستى او.) اگر منت ننهاده بود خدا بر ماها در حفظمان فرو برده بود ما را مثل قارون به زمين. عجب خوب مى‌نمايد اينكه رستگار نمى‌شوند كافران.
٨٣- اين خانه آخرت كه وصف آن را شنيده‌ايد، آن را مقرّر داشتيم براى كسانى كه نمى خواهند برترى در زمين و نه تباهكارى را مثل فرعون و قارون. و سرانجام نيك براى پرهيزكاران است.
٨٤- هر كه بياورد عملى نيكو براى اوست بهتر از آن در آخرت. و هر كه بيارد زشتى در عمل را جزا داده نمى‌شوند. آن كسانى كه اعمال بد كردند مگر آنچه را كه كردند؛ كه جزاى نيكى را بيش از عمل و جزاى بدى را مساوى عمل دهيم.