سوره مؤمنون‌
مشتمل است بر صد و هيجده آيه در مكه نازل شده است به نام خداوند بخشاينده مهربان‌
١- در حقيقت رستگار شدند مؤمنان.
٢- آنان كه در نمازشان فروتنى و خشوع كنند.
٣- و آن كسانى كه از گفتار و كردار بيهوده اعراض كنند.
٤- و آن كسانى كه از مال خود زكات دهند.
٥- و آن كسانى كه شهوت خود را حفظ كنند؛
٦- مگر به زنان خود يا آنچه را كه مالك شد دستهاى ايشان؛ چون: كنيزان مملوكه، البته ايشان كه نسبت به آنان اعمال شهوت كنند ملامت ندارند.
٧- پس هر كه بجويد راهى غير از اين كه ذكر شد براى شهوترانى خود، تجاوز كننده است.
٨- و باز اهل ايمان آنانند كه: امانتهاى نزد خود را كه ديگران سپرده‌اند و عهد خود را كه با ديگران بسته‌اند رعايت كنند.
٩- و ايشان نماز خود را محافظت نموده به وقتش ادا نمايند.
١٠- ايشانند ارث برندگان جزا.
١١- اينها آن كسانى هستند كه ارث مى‌برند بهشت فردوس را؛ و ايشان در اين فردوس هميشه هستند.
١٢- و بدانيد كه: ما خلق كرديم انسان را از خلاصه‌اى از گل.
١٣- بعد قرار داديم او را نطفه در قرارگاه استوار رحم مادران.
١٤- بعد خلق كرديم ما نطفه را قطعه خون. سپس خلق كرديم آن قطعه خون را پاره‌اى گوشت نرم. بعد خلق كرديم آن پاره گوشت را استخوان. آن گاه پوشانيديم آن استخوان را گوشت. بعد ايجاد نموديم آن را خلقى ديگر كه روح در او دميديم تا زنده شد و آدمى شد. پس بزرگ است خدا كه بهترين خلق كننده است. (چون هر صانعى نسبت به مصنوعش خالق آن است،- چنان كه گويند: فلان كس خلّاق سخن است- پس خالق بسيار و خدا بهتر از همه است).
١٥- البته شما بعد از اين خلق شدن و زنده شدن مى‌ميريد.
١٦- پس شما بعد از مردن در روز قيامت برانگيخته مى‌شويد. اين است منازل تحول شما از اول تا آخر.
١٧- و خلق كرديم ما بالاى سر شما هفت آسمان را كه طبقه طبقه است و در بين آنها طرق و راه‌هاست. و نيستيم ما از اين مخلوق بى‌حد و بى‌شمار، غافل و بى‌خبر.