١١٤- گفت عيسى بن مريم: بار خدايا! اى پروردگار ما! بفرست بر ما مائده‌اى از آسمان تا كه از براى ما روز نزول مائده روز عيدى باشد و براى آنان كه بعد از ما آيند هم آن روز عيد باشد؛ و نشانه‌اى باشد از تو. و روزى بده ما را و تو بهترين روزى دهندگانى.
١١٥- خدا گفت: من مى‌فرستم مائده را بر شما هر كس كافر شود بعد از اين از شما البته من عذاب مى‌كنم او را عذابى كه مثل آن عذاب نكرده باشم احدى را از عالميان! (گويند:
مائده از آسمان نازل شد روز يكشنبه نان و ماهى بريان و نمك و سركه و سبزى، فقرا خوردند و از مرضهاى گوناگون رهيدند؛ اغنيا تكذيب كردند و گفتند: سحر است، سيصد و سى و سه نفر مسخ شدند. شب خوابيدند سلامت صبح برخواستند به صورت بوزينه و خوك، در بيابان مى‌رفتند و نجاست مى‌خوردند. عيسى ايشان را به نام مى‌خواند به سر تكان دادن جواب مى‌دادند. و بعد از سه روز هلاك شدند).
١١٦- و ياد كن وقتى را كه گفت خدا: اى عيسى بن مريم! آيا تو گفتى براى مردم كه من و مادرم را دو خدا بگيريد غير از خداى- تعالى- و به ربوبيت ما را ستايش كنيد؟ عيسى گفت: منزّهى تو از شريك خدايا؛ سزاوار نيست براى من كه بگويم: چيزى را كه حق گفتن آن را ندارم. اگر من گفته باشم آن را محققاً تو دانسته‌اى تو مى‌دانى آنچه را كه در ظاهر و باطن من است. و من نمى‌دانم آنچه را كه در ذات تو است؛ البته تويى داننده تمام غيبها.
١١٧- نگفتم از براى ايشان مگر آنچه را كه امر كردى مرا به آن. و آن اين بود كه: عبادت كنيد خدا را كه پروردگار من و پروردگار شماست. و بودم من بر ايشان گواه، مادامى كه بودم در ميان ايشان. و چون گرفتى مرا و به آسمان بردى، تو بودى نگهبان برايشان و تو بر هر چيز گواهى.
١١٨- اگر عذاب كنى ايشان را ايشان بندگان تواند؛ و اگر بيامرزى، تويى نيرومند دانا.
١١٩- خدا گفت: روز اين مذاكرات كه قيامت است روزى است كه نفع مى‌بخشد راستگويان را راستى ايشان. از براى ايشان است در آن روز بهشت‌هايى كه جارى است از زير درختان آنها نهرها. جاويدانند در آن بهشت‌ها هميشه. خشنود است خدا از ايشان و خشنودند ايشان از خدا. اين است رستگارى بزرگ.
١٢٠- از براى خداست ملك آسمانها و زمين و هر چه در آنها هست، و او بر هر چيز تواناست.