کتابشناسی شیخ بهائی - ناجى نصرآبادى، سید محسن - الصفحة ٣٤٦ - ٦٢ ديوان بهاء الدين العاملى

لطيفا»[١]. آقا بزرگ نيز در الذريعه به تدوين اشعار عربى شيخ بهايى به همّت شيخ حسين على در يك جزء كوچك اشاره كرده است‌[٢].

از ديوان شيخ بهايى در فهرستهاى كتب خطّى كتابخانه‌هاى ايران/ جزء يك نسخه در كتابخانه ميبدى/ سراغى نداريم، آنچه از اشعار شيخ بهايى موجود است، را مى‌توان به دو قسمت تقسيم كرد: الف) مجموعه‌اى از اشعار مستقل و معروف ايشان مانند شير و شكر و نان و حلوا و نان و پنير و ... كه به نسخه‌هاى اين آثار در مدخل مربوط اشاره كرده‌ايم. ب) اشعار و ابيات پراكنده شيخ بهايى همچو قصايد، غزليات، رباعيات و ...

اين آثار عنوان مستقل و مشهورى ندارند، بلكه به صورت پراكنده در ضمن برخى از جنگ‌ها، رسايل منظوم و مجموعه‌هاى خطّى آمده‌اند. براى دستيابى به اين آثار آنها را ذيل همين مدخل معرّفى و شناسانده‌ايم.

كشف الظنون ٢١٥/ ٦؛ روضات ٦١/ ٧؛ اعيان ٢٤٥/ ٩؛ الذريعه ٦٧٨/ (٢) ٩، ١٤٣/ (١) ٩

ن. خ‌

٣٧٣٨/ ١/ نستعليق، سده ١٣، مجموعه ش (٢) ٤٧٧، ميبدى ١٥٣/ ٢.

قصايد:

[قصيدة فى رثاء والده‌]

شيخ بهايى اين قصيده هائيه را در هنگام وفات پدرش در رثاى وى در بيست و سه بيت سروده است.

الغدير ٢٩٩/ ١١

[١]. امل الامل ١٥٧/ ١.

[٢]. الذريعه ٦٧٨/( ٢) ٩.