کتابشناسی شیخ بهائی - ناجى نصرآبادى، سید محسن - الصفحة ٧٩٧ - فهرست اشعار فارسى

اى از تو حديث معرفت را تبيين/

وى ترجمه وصف تو تنزيل مبين‌

اى شروه حقيقت اى كان سخا/

در مشكل اين حرف جوابى فرما

اى صاحب مسأله تو بشنو ز ما/

تحقيق بدانم كه لا مكان است خدا

اى كه روزوشب زنى از علم لاف‌

هيچ بر خجلت نيارى اعتراف‌

اى مركز دايره امكان/

وى زبده عالم كون و مكان‌

اين نسخه كه گنجور دل آگاه است/

عيبى است كه فيض‌بخش اين خرگاه است‌

اين نظم رفيع بلنداختر/

كاورده ز عالم قدس خبر

بسمله، گنج اسماء الهى حرف است/

گهر مخزن شاهى حرف است‌

بيان اين لغز از كلّ الغاز/

كه وصفش مى‌زند پهلو به اعجاز

بيش از اين كاشف اسرار مباش/

در مزن ديگر عيّار مباش‌

پس مدار كار با عقل است عقل/

گر ندارى باور اينك راه نقل‌

پيوسته خجسته پيامش كن/

مقبول خواص و عوامش كن‌

تاريخها اذ نظمت فصيحة/

قد امليت بالعروة الصفيحة

تا كه گردد قبول خواص و عوام/

بر نبىّ و علىّ و آل سلام‌

تو شاه جواهر لاهوتى/

خورشيد مظاهر ناسوتى‌

چند چيز است كه آورد نكبت/

زان حذر كن كه آورد دولت‌

چون زبده نوشت سال تاريخ آمد/

منسوخ كن اصول ابن حاجب‌

چون غير عقود بود از روى شرف/

تاريخ وقوع آن شده (خير عقود/ ٩٩٠)

خواهى كه كشف شود اين معنى/

جان در تن تو بگو كجا دارد جا

دوستانت غرق نور بى‌حساب/

همچو عيسى همنشين با آفتاب‌

دى بر سر گور ذلّه غارت كردم/

مر پاكان را جنب زيارت كردم‌

سلطان محقّقين به رأى صايب/

بر اوج سپهر فضل مهر ثاقب‌