شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٩٩ - آفرينش ميمون و تفاوت آن با انسان

خواهد از آن بكاهد، اينها دليل آن است كه او بر همه چيز تواناست و هيچ چيز اراده او را بر نمى‌گرداند.

گردن زرافه نيز از آن جهت دراز آفريده شده كه چراگاه و محل رشد اين حيوان در ميان جنگلهاى انبوه با درختان برافراشته است. در نتيجه به گردنى دراز نيازمند است كه دهانش به شاخ و برگ درختان برسد و از ميوه و ديگر بخشهاى درختان تغذيه كند.

[آفرينش ميمون و تفاوت آن با انسان‌]

در آفرينش ميمون و همگونى بسيارى از اعضاى آن چون: سر، صورت، شانه‌ها، سينه و اعضاى درونى با اعضاى آدمى انديشه كن. و اينكه از هوش و كياست بهره‌مند است و با اين هوش و ذكاوت به اشارات و فرمانهاى پرورنده و مربى‌اش پى مى‌برد و اكثر افعال انسان را تقليد مى‌كند. اين حيوان در آفرينش و ويژگيها بسيار شبيه انسان است تا انسان از آن درس عبرت بگيرد و دريابد كه با اين همه همگونى او نيز از طينت و طبيعت حيوانى آفريده شده و اگر ويژگى و برترى ذهن، انديشه، عقل، نطق و شعور نبود او نيز يك حيوان بيش نبود وانگهى در جسم ميمون تفاوتهايى هست كه در انسان نيست؛ مانند: پوزه، دم دراز و مويى كه تن ميمون را يكسره پوشانيده است. البته اگر به ميمون نيز ذهن و عقل و نطقى [همانند اين ويژگيهاى انسان‌] داده مى‌شد اين تفاوتهاى جزئى مانع پيوستن ميمون به سلك انسان نمى‌شد. در نتيجه جداكننده اصلى ميمون از انسان همان ناقص بودن انديشه، ذهن و نطق است.