شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٩١ - راز استقلال بچههاى چهارپايان

حرفه‌اى [همانند آنچه نام برديم‌] داشته باشند و نه شكار كنند، براى برخى از آنها سمهايى آفريده شده كه از سختى و ناهموارى چراگاهها آزار نبينند و براى شمارى [از اين علفخواران‌] سمهايى گوى‌دار آفريده شده همانند گوى و گودى پاى آدمى تا بر زمين منطبق گردد و براى سوارى و باربرى مناسب باشند.

همچنين تأمل كن كه چگونه در گوشتخواران، دندانهايى تيز، پنجه‌ها و چنگالهايى قوى و تيز و دهانهايى با فضاى گشاده و بزرگ آفريده شده است.

از آنجا كه تقدير و حكمت، اقتضا نموده كه غذاى اين حيوانات از گوشت باشد، به گونه‌اى آفريده شده‌اند كه مناسب اين هدف باشد؛ در نتيجه اين حيوانات با داشتن سلاح و ابزار مناسب شكار، يارى شده‌اند. پرندگان شكارى و درنده نيز داراى نوكها و چنگالهاى مناسب شكار هستند. در مقابل اگر به حيوانات وحشى و علفخوار چنگال داده مى‌شود در واقع چيزى براى آنان آفريده شده كه بدان محتاج نيستند؛ زيرا نه شكار مى‌كنند و نه گوشت مى‌خورند. نيز اگر حيوانات درنده داراى سم بودند اين امر خلاف نيازهاى آنها در جهت شكار كردن و زندگى مناسب خود آنها بود.

آيا نمى‌نگرى كه براى هر دسته از اين دو دسته چيزهايى آفريده شده كه با آن صنف و طبقه مى‌سازد و مناسب و مايه بقا و مصلحت آن است.

[راز استقلال بچه‌هاى چهارپايان‌]

اكنون به چهارپايان بنگر كه چگونه [بلا فاصله پس از تولّد] خود برپا مى‌ايستند و در پى مادر خود مى‌روند و مانند بچه انسان نيستند كه به برداشتن، حمل كردن و تربيت و سرپرستى نيازمند باشند. به خاطر آنكه مادران اين حيوانات‌