شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ١١٦ - گستردگى حكمت آفرينشگر و كوتاهى دانش آفريدگان

[گستردگى حكمت آفرينشگر و كوتاهى دانش آفريدگان‌]

هر گاه كه خواستى از گستردگى حكمت آفرينشگر و كوتاهى دانش مخلوقان آگاه گردى به ماهيها، حيوانات آبى، صدفها و ديگر آبزيانى كه در آبها زندگى مى‌كنند و در شماره نيايند بنگر. و تو از منافع اين آفريدگان آگاه نمى‌گردى مگر اندكى كه بر اثر برخى از حوادث رخ مى‌نمايد. مثلا مردم هنگامى به فايده نوعى حلزون پى بردند كه رنگ قرمز را شناختند [داستان اين كشف اين گونه بود]:

هنگامى كه سگى در ساحل آب در گردش بود حلزونى را يافت. آن را خورد و خونش دهان او را رنگين كرد. [آنگاه كه دهان سگ را ديدند] مردم به زيبايى آن رنگ پى بردند و از آن به عنوان رنگ استفاده كردند و ديگر مواردى كه مردم گاه گاهى بر اثر بروز وقايعى به آنها پى مى‌برند.

مفضّل مى‌گويد: چون سخن بدين‌جا رسيد ظهر شد. و مولايم- عليه السّلام- براى اقامه نماز از جاى برخاست و فرمود: به خواست خداى بلند مرتبه، صبح زود به نزد من آى. به خاطر تعاليم و آموزشهاى امام- عليه السّلام- سخت شادمان و مسرور گشتم و با سپاس از خداى جلّ و علا به خاطر آنچه عطايم فرمود راه خود را در پيش گرفتم و از خدمت امام- عليه السّلام- مرخّص شدم و آن شب را شادمان و مسرور استراحت كردم.