شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ١١٢ - حيله ابن تمره در استفاده از خار خسك

[آفرينش شب‌پره (خفاش)]

آفرينش خفاش كه چيزى ميان آفرينش پرندگان و چهارپايان است بسيار شگفت و حيرت‌آور است. البته آفرينش آن به چهارپايان نزديكتر است؛ زيرا دو گوش بلند، دندان و كرك دارد، بچه مى‌زايد، بچه شير مى‌دهد و بول مى‌كند و هنگامى كه راه مى‌رود بر چهار دست و پا راه مى‌رود كه همه اينها با ويژگيهاى پرندگان ناسازگار است.

خفاش از شمار پرندگانى است كه در شب پرواز مى‌كنند و از حشرات پراكنده در هوا تغذيه مى‌كنند. برخى پنداشته‌اند، خفاش غذايى ندارد و از نسيم تغذيه مى‌كند. اين از دو روى ناصواب است:

١- بيرون شدن آلودگى و بول از آن كه جز با تغذيه توجيه‌پذير نيست.

٢- دندان دارد. اگر خفاش چيزى نمى‌خورد داشتن دندان به چه معنى است؛ حال آنكه مى‌دانيم در آفرينش، هيچ چيز بى‌حكمت نيست.

اين پرنده براى انسان سودمند است حتى فضله‌اش را [در كار ساختن دارو و ...] به كار مى‌گيرند و از همه چيز مهمتر، آفرينش شگفت [و محيّر العقول‌] آن است كه بر قدرت آفرينشگر جلّ و علا دلالت دارد و اينكه به خاطر هر مصلحتى كه داند و خواهد در آنچه كه اراده كند تصرف نمايد.

[حيله ابن تمّره در استفاده از خار خسك‌]

و امّا در باره پرنده كوچكى كه به آن «ابن تمّره» مى‌گويند: روزى در لابه لاى شاخه‌هاى درختى لانه كرد. ناگاه ديد مارى عظيم بر لانه‌اش مشرف گشته و دهان را گشوده است. پرنده سخت در تشويش و اضطراب افتاد و در پى چاره‌