شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ١٥ - ٢ - جايگاه رفيع مفضل در روايات

مهمترين دليل ما در اعتبار اين مرد جليل القدر به شمار مى‌رود،[١] ناچاريم كه به برخى از آنها اشاره كنيم:

١- شيخ مفيد، با سند صحيح از امام صادق- عليه السّلام- نقل مى‌كند:

اى مفضّل! به خدا سوگند تو را و دوستدار تو را دوست دارم. اى مفضّل! اگر همه اصحاب من آنچه را كه تو مى‌دانى مى‌دانستند، هيچ گاه ميان دو كس از آنان اختلافى رخ نمى‌داد.»[٢] ٢- «محمد بن سنان»[٣] مى‌گويد:

«به خدمت امام كاظم- عليه السّلام- شرفياب شدم. در اين هنگام، فرزند بزرگوارش، على بن موسى- عليهما السّلام- در نزد او بود. امام كاظم- عليه السّلام- به من فرمود: اى محمّد! عرض كردم: بله بفرماييد، فرمود: اى محمّد! مفضّل انيس و همدم و راحتى بخش من بود و تو نيز همدم و باعث راحتى آن دو [امام رضا و جواد- عليهما السّلام-] هستى.»[٤] ٣- «كلينى»- رضوان اللَّه عليه- در كتاب گرانقدر «كافى» با چند واسطه، از ابن سنان و او از مفضّل نقل مى‌كند:

«امام صادق- عليه السّلام- فرمود: هر گاه ميان دو نفر از شيعيان ما

[١] اعتبار كتاب را منوط به اعتبار او ندانستيم؛ زيرا به تعبير مرحوم مجلسى كه در آينده مى‌آيد، متن كتاب بخوبى گوياست كه سخنان معصوم است و حتى ضعف راوى و ..

زيانى به حديث نمى‌رساند، بويژه آنكه حديث در باره احكام نيست و عقل در آن نقش بيشترى دارد.

[٢]« الإختصاص»، ص ٢١٦، حديث مفضّل و آفرينش ارواح شيعيان از ائمّه( ع).

[٣]« محمد بن سنان» در سند روايت مفضّل هست و اين روايت دليل اعتبار و منزلت او در نزد امام- عليه السّلام- است.

[٤]« عيون اخبار الرضا( ع)» ج ١، باب ٤، حديث ٢٩.