شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٨٥ - راز رويش مو بر زهار و رشد ريش براى مردان

اربابانشان فروتن مى‌گشتند و فرمانشان را گردن مى‌نهادند؟ آيا اين، توبيخ (ابن ابى العوجاء) و ياران او كه تدبير و حكمت را [در كار آفرينش‌] و توبيخ اصحاب «مانى» كه حكمت درد و رنج را انكار مى‌كنند نيست؟

[تولد نر و ماده، عامل بقاى نسل حيوانات‌]

اگر از حيوان، فقط جنس نر و يا ماده زاده مى‌شد آيا نسل، منقطع و نابود نمى‌گشت؟ در نتيجه تقدير و تدبير چنين حكم كرده است كه برخى از اولاد «ذكور» و برخى ديگر «اناث» باشند تا آفرينش نسل ادامه يابد و منقطع نگردد.

[راز رويش مو بر زهار و رشد ريش براى مردان‌]

اگر تدبيرى در كار نيست چرا وقتى كه دختر و پسر به سن بلوغ رسيدند بر زهار آنان موى مى‌رويد ولى بر روى مرد «ريش» مى‌رويد و صورت زن از آن پيراسته مى‌ماند؟

از آنجا كه خداوند حكيم و والامرتبه، مرد را قيّم و مراقب زن قرار داد و زن را تابع و جفت او گردانيده، به مرد «ريش» داد تا عزّت و جلالت و هيبت او افزوده شود و به زن نداد تا زيبايى صورت، شادابى، طراوت و ظرافت او كه براى خوشى و همبسترى آنان مناسبتر است. نگاه داشته شود. آيا نمى‌بينى كه حكيم و تدبيرگر هستى چگونه همه چيز را حكيمانه و پر صواب آفريده و با حكمت و اندازه‌اى دقيق به قدر نياز و مصلحت مى‌دهد و مى‌گيرد؟

مفضّل مى‌گويد: در اين هنگام ظهر فرا رسيد و مولايم براى نماز به پا خاست و به من فرمود: با خواست خداى جلّ و علا [بار ديگر] بامدادان به نزد من آى‌