شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٦٧ - راز رويش مو در روى زهار و زير بغل

نيز از رويش مو در چند جاى بدن كه وجود آن براى انسان مايه رنج و زيان است جلوگيرى شده. اگر مو در ديدگان مى‌روييد آيا آدمى نابينا نمى‌شد؟ و اگر در دهانش مى‌روييد آيا خوردن و آشاميدن انسان دشوار و بى‌لذّت نمى‌گشت؟ اگر در كف دست رشد مى‌كرد آيا انسان از لمس درست اشيا و انجام برخى از كارها باز نمى‌ماند؟ يا اگر بر فرج زن و يا آلت مرد مى‌روييد آيا لذّت مجامعت از اينان نمى‌گرفت؟ پس نيك بنگر كه چگونه در جايى كه سود و مصلحتى در كار نيست نروييده. اينها مخصوص انسان نيست، بلكه در چهارپايان و درندگان و ديگر حيوانات توليد مثل‌كننده نيز چنين است؛ از اين رو با اينكه بدن آنها از مو پوشيده است و ليكن اين مناطق، دقيقا به خاطر آنچه كه ذكر شد، مويى بر آنها نيست. نيك انديشه كن كه چگونه آفرينش از هر خطا، زيان و ناهماهنگى به دور است و يكسره حكمت و تقدير است و مصلحت و سود.

[راز رويش مو در روى زهار و زير بغل‌]

اصحاب «مانى» و ديگران كه خواستند بر آفرينش و هدفمندى آن اشكال گيرند، رويش مو در روى زهار و زير بغل را ناروا شمردند، غافل از اينكه رشد مو در اين مكانها با وجود رطوبت در آنها مرتبط است و چنان كه گياه در جاى مرطوب مى‌رويد، مو نيز در اين جايها رشد مى‌كند. آيا نمى‌بينى كه اين جايها براى پذيرش مواد زايد بدن از همه جا مناسبتر است؟ وانگهى اين امر باعث مى‌شود كه [گذشته از تدابير الهى‌] خود انسان نيز قدرى به بدن خود برسد و از رهگذر بهداشت و نظافت، تنى سالم داشته باشد. همچنين با كوتاه كردن موهاى زايد بدن، روحيه‌