شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٦٣ - آفرينش انسان به صورت نر و ماده

در كار كردن است؟ چرا ميان گوش را مانند محبسها و دخمه‌ها پيچيده قرار داد؟ آيا اين جز براى آن است كه صدا وارد گوش شود، بشكند و به پرده گوش آسيب نرساند؟

چرا انسان اين گوشتهاى زياد رانها و نشستنگاهها را حمل مى‌كند؟ جز براى آن است كه درگاه نشستن بر زمين سخت و بى‌حايل مانند افراد نحيف و لاغر در سختى درد نيفتد؟

[آفرينش انسان به صورت نر و ماده‌]

چه كسى انسان را نر و ماده آفريد، جز آنكه او را براى تناسل پديد آورد؟

چه كسى او را براى تناسل پديد آورد جز كسى كه او را اميدوار آفريد؟

چه كسى او را اميدوار آفريد و ابزار كار به او داد جز كسى كه او را كار كن خلق كرد؟

چه كسى او را كاركن آفريد جز كسى كه او را نيازمند خلق كرد؟

چه كسى او را نيازمند آفريد جز كسى كه اسباب رفع نياز را برايش پديد آورد؟ چه كسى اسباب رفع نياز را پديد آورد جز كسى كه ضامن رفع حاجتش شد؟

چه كسى او را در ميان آفريدگان، با عقل و شعور ممتاز كرد جز كسى كه برايش پاداش و كيفر مقرر فرمود؟

چه كسى او را چاره داد جز كسى كه او را توان چاره‌انديشى عطا كرد؟

چه كسى به او چنين قدرتى داد جز آنكه بر او حجت را تمام كرد؟

چه كسى كارهاى او را كه او قادر به چاره‌انديشى آنها نيست چاره كرده جز