شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ١٣٧ - منافع نزول باران بر زمين و حكمتهاى در آن

نمى‌بينى كه يك دانه باران چه قيمتى دارد و چه نعمت بزرگى است ولى مردم از آن در غفلت‌اند؟ چه بسا حاجتى بى‌قدر از يكى از ايشان دير برآورده شود و او بدون توجه به نعمتى بزرگتر به خشم آيد و ناسزا گويد، در حالى كه خير او در همين است. چه سود كه او از شناخت نعمتهاى بزرگ محروم شده است.

[منافع نزول باران بر زمين و حكمتهاى در آن‌]

در حكمت نزول باران تأمل كن. تدبير چنان ديده شد كه باران از بلندى بر زمين بريزد تا نقاط بلند و برافراشته را نيز سيراب نمايد. اگر از پايين مى‌جوشيد به برخى از زمينهاى بلند نمى‌رسيد، در نتيجه كشتزارهاى زمين كاهش مى‌يافت.

نمى‌بينى كه زمينهاى آبى بيش از ديمى است؟

با نزول باران، زمين زنده مى‌شود، دشتهاى گسترده و دامنه كوهها كشتزار مى‌گردد و غلّه فراوان به بار مى‌نشيند. نيز بدين وسيله، دشوارى انتقال آب از جايى به جاى ديگر از دوش مردم برداشته مى‌شود و ديگر بر سر آب، ميان آنان درگيرى و مشاجره و ستم رخ نمى‌نمايد و چنين نمى‌شود كه عزيز و نيرومند، آن را در تحت يد خود گيرد و ناتوان از آن محروم گردد.

همچنين وقتى كه تقدير بر آن قرار گرفت كه باران از بالا بر زمين سرازير شود، اندك اندك و دانه دانه فرو مى‌ريزد تا در زمين نيز فرود و آن را سيراب سازد. اگر ناگهان يكباره بر زمين مى‌ريخت در زمين نفوذ نمى‌كرد و كشتزارهاى روينده و ايستاده را نابود مى‌كرد. پس بتدريج و دانه دانه مى‌ريزد تا دانه‌هاى داخل زمين را بروياند و زمين و كشتزار تشنه را زندگى بخشد.

نزول باران منافع ديگرى نيز دارد.