شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ١٣٢ - فوايد آب و سبب كثرت آن

صالح باشند، باعث مى‌شود كه در سراى ديگر چنان پاداشهايى براى شخص ذخيره گردد كه با هيچ نعمت دنيوى برابرى نكند. پس گاه صلاح و مصلحت عام و خاص در آن است كه در نزول اين بلاها در دنيا شتاب شود.

[سطح و پوسته زمين كه به كار مردم مى‌آيد] آن گونه كه خدايش آفريده، سرد و خشك است، سنگ نيز اين گونه است. فرق بخشهايى از زمين با سنگ، خشكى بيشتر سنگ است. براستى اگر همه زمين مانند سنگ سخت، مى‌گشت، آيا روينده‌اى بر زمين مى‌روييد تا غذاى حيوانى باشد و يا شخم و ساخت، ممكن مى‌گشت؟؟

آيا نمى‌بينى كه از خشكى و سختى سنگ، كاسته شده و جاى جاى زمين [به صورت خاك‌] سست و نرم گشته تا بتوان با آن كارى كرد و زندگى را بر آن استناد داد؟

[فوايد آب و سبب كثرت آن‌]

از تدبير حكيم جلّ و علا در آفرينش زمين آن است كه غالبا قسمت شمالى از قسمت جنوبى بلندتر آفريده شده است. آيا اين امر جز براى آن است كه آبها بر روى زمين جريان يابند، زمين را سيراب گردانند و در پايان به دريا بريزند؟

چنان كه يك سوى بام را پست‌تر مى‌سازند تا آب از آن بريزد و بر آن ناپسند، همين گونه، بخش شمالى بلندتر از بخش جنوبى است. اگر چنين نبود آب بر زمين به صورت راكد و سرگردان مى‌ماند و مردم قادر به بهره‌گيرى از آن نبودند. نيز راهها و جاده‌ها را قطع مى‌كرد.

همچنين اگر آب، فراوان نبود و اگر در چشمه‌ساران نمى‌جوشيد و دره‌ها، جويها و رودها از آن پر نبود، براى نياز مردم؛ از قبيل: نوشيدن، نوشاندن به‌