«لذا تصريح كرده‌اند كه اگر متن روايت به گونه‌اى بود كه صدور آن از غيرمعصوم ممكن نبود اطمينان مورد اشاره حاصل مى‌شود و مى‌توان به صدور آن از حجت بالغه الهى مطمئن شد».[١]

از مجموعه سخنان بزرگان شيعه چنين به دست مى‌آيد كه اولًا، متن و محتواى زيارت جامعه كبيره، بى‌نظير، عميق، حاوى انديشه‌هاى بلند در معارف دينى و راهگشا در شناخت ائمه اطهار عليهم السلام و بيانگر عظمت مقام آنان در درگاه ربوبى است. ثانياً در بررسى روايت، متن عميق و دقيق خود به صحت صدور روايت يارى مى‌رساند و اين رويه بزرگان حديثى در طول تاريخ در بررسى روايات بوده است و درباره زيارت جامعه كبيره نيز جارى است.

[١] - ادب فناى مقربان، جوادى آملى، ج ١، ص ٨٧.