مثنوى بلند عشق (پژوهشى در صدور و محتواى زيارت جامعه كبيره) - يدالله پور، بهروز - الصفحة ٩١

و شأن عظيم و مقام شفاعت مقبول اعطا گرديد پروردگارا ما به آنچه نازل فرمودى ايمان آورديم و رسول تو را پيروى كرديم پس تو ما را از شاهدان به اين حقيقت مكتوب و محسوب فرما. پروردگارا دلهاى ما را پس از آن كه به صراط حق هدايت فرمودى ديگر به باطل مايل نگردان و به ما از لطف ازلى خود رحمتى كامل عطا فرما كه همانا تويى عطا بخش بسيار بى‌عوض و منّت منزّهى پروردگارا محققاً وعده پروردگار ما انجام خواهد يافت. اى ولىّ خدا، همانا بين من و خداى عزّ و جل گناهانى هست كه جز رضاى شما آن گناهان را محو نخواهد ساخت پس قسم به حق آن كس كه بر سر خود شما را امين گردانيد و سرپرست امور بندگان خود قرار داد و اطاعت شما را به طاعت خود قرين ساخت. بخشودگى گناهان مرا از خدا بخواهيد و شفيع من باشيد كه من مطيع فرمان شمايم و هر كس شما را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده و كسى كه شما را نافرمانى كند معصيت خدا را كرده و كسى كه شما را دوست دارد خدا را دوست داشته و كسى كه با شما خشم و دشمنى دارد با خدا دشمنى داشته است پروردگارا من اگر شفيعانى به تو نزديكتر از محمد و آل محمد كه همه اخيار و پيشوايان نيكوكار هستند مى‌يافتم آنها را به درگاه تو شفيع قرار مى‌دادم پس تو را قسم به حق ايشان كه براى بر خود واجب ساخته‌اى از تو درخواست مى‌كنم كه مرا از جمله عارفان به مقام آنها و به حق آنها كرده و در زمره رحمت شدگان به شفاعتشان قراردهى كه تويى‌اى خدا مهربانترين مهربان عالم و درود خدا بر محمد و آل طاهرينش و سلام و تحيت بسيار باد و ما را خدا كفايت است و نيكو وكيل و نگهبانى است.