مثنوى بلند عشق (پژوهشى در صدور و محتواى زيارت جامعه كبيره) - يدالله پور، بهروز - الصفحة ٣٠
به تعبير استاد فقيد مرحوم علىاكبر غفارى كه فرمود: «موسى بن عبداللَّه نخعى اگرچه رجالشناسان مدحى و يا ضعفى از ايشان بيان نكردهاند و در وصف شخصيت وى گزارش كاملى نرسيده است اما همين زيارت جامعه كبيره كه كاملترين زيارت مأثور و نقل شده از اهلبيت عليهما السلام است بر ما خبر مىدهد كه اين شخص از ارادتمندان خالص به اهلبيت عليهما السلام بوده است و از دلدادگان به ولايت و محبت آنان بوده است بلكه شخصيتى است كه صاحب اسرار اهلبيت عليهما السلام است. پس ايشان شخصيتى مورد اعتماد است و سند روايت صحيح است و اعتماد مرحوم شيخ صدوق بدان در كتاب فقيه با آن مقدمه مهمى كه بر آن آورده است خود تأييد صحت روايت است»[١].
مرحوم صدوق (ره) همين روايت را در عيون اخبار الرضا عليه السلام از موسىبن عمران النخعى نقل كرده است كه احتمالًا تصحيف صورت پذيرفته و موسىبن عمران نگارش يافته يا عمران نام جد يا يكى از اجداد وى بوده باشد.[٢]
هر چند مرحوم مامقانى اين روايت را دليل بر امامى بودن (شيعه اثنىعشرى بودن) و صحيح الاعتقاد بودن مىداند و دريافت زيارت از معصوم نشانه جايگاه بلند وى باشد و مرحوم مامقانى وى را حسن شمرده است.[٣]
[١] - من لايحضره الفقيه، ج ٢، ص ٦٠٩، شرح آقاى غفارى.
[٢] - من لايحضره الفقيه، ج ٢، ص ٦٠٩، شرح استاد غفارى( ره).
[٣] - تنقيح المقال، ج ٣، ص ٢٥٧.( و فى روايته لها دلالة واضحه على كونه امامياً صحيح الاعتقاد بل فى تلقين مولانا الهادى عليه السلام مثل هذه الزيارة المفصله المتضمنه لبيان مراتب الائمه عليهم السلام شهادة على كون الرجل من الحسان مقبول الرواية و أهمالهم ذكره فى كتب الرجال غير قادح فيه).