مثنوى بلند عشق (پژوهشى در صدور و محتواى زيارت جامعه كبيره) - يدالله پور، بهروز - الصفحة ٥٣
و نيز دولت قيامت نيز براى شماست و به وسيله دولت شما خداوند به ديگر دولتها پايان مىدهد».
اين مفهوم بلند، مويدات فراوانى در آيات و روايات متعدد دارد و حكمت الهى نيز اقتضايش چنين است. «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ»[١].
«و به تحقيق ما بعد از ذكر (تورات) در زبور (داود) نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته من به ارث مىبرند».
كه در تفاسير متعدد به حكومت عدل امام مهدى (عج) تفسير شده است.
به بيان ديگر معناى اين فراز نورانى چنين است كه ائمه اطهار عليهم السلام در حائز شدن مقام خلافت الهى حضرت حق سبحانه، نيز گوى سبقت را از همگان ربودهاند و اگر چه مقام دنيايى و ظاهرى ايشان به عنوان ختم تمام خلفاى الهى و پيامبران او در زمين است لكن به جهت باطن و خلقت تمثلى و مثالى از تمام انبياء الهى مقدم بوده و مقام خلافت ساير انبياء نيز ظهور و پرتوى از آن مقام منيع و بلند است كه با خلافت حضرت آدم آغاز گرديده و با خلافت خود ايشان در مقطع خاصى از زمان پايان يافت پس ايشان آغاز و انجام مرتبه خلافت الهى حضرت حق سبحانه هستند.[٢]
روايات متعددى نيز اين مطلب را تأكيد و تأييد مىكند؛ از پيامبر اكرم در بيانى نورانى نقل شده است كه فرمودند: «كنتُ نبياً و آدم بين الماء والطين»[٣]؛ «من پيامبر
[١] - انبياء( ٢١)، آيه ١٠٥.
[٢] - جلوههاى لاهوتى، تحريرى، ج ٣، ص ٢٩٩.
[٣] - ينابيع الموده، ص ١٠.