مثنوى بلند عشق (پژوهشى در صدور و محتواى زيارت جامعه كبيره) - يدالله پور، بهروز - الصفحة ٤٥
* «هُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَ مَوْتُ الْجَهْلِ يُخْبِرُكُمْ حِلْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَ ظَاهِرُهُمْ عَنْ بَاطِنِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ حِكَمِ مَنْطِقِهِمْ لَا يُخَالِفُونَ الْحَقَّ وَ لَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَ هُمْ دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ وَ وَلَائِجُ الِاعْتِصَامِ بِهِمْ عَادَ الْحَقُّ إِلَى نِصَابِهِ وَ انْزَاحَ الْبَاطِلُ عَنْ مُقَامِهِ ...»[١]
؛ «آنان حيات دانش و مرگ جهلاند، حلمشان، ظاهرشان از باطنشان و خاموشىشان از حكمت گفتارشان شما را خبر مىدهد، با حق مخالفت نمىكنند و در آن اختلاف ندارند. ستونهاى اسلام و پناهگاه مردمند.
به پايمردى ايشان حق به جايگاه خود بازگشت و باطل از جايگاه خود رانده شد و زبانش ازبن بريده گرديد ...».
* «هُمْ مَوْضِعُ سِرِّهِ وَ لَجَأُ أَمْرِهِ وَ عَيْبَةُ عِلْمِهِ وَ مَوْئِلُ حُكْمِهِ وَ كُهُوفُ كُتُبِهِ وَ جِبَالُ دِينِهِ بِهِمْ أَقَامَ انْحِنَاءَ ظَهْرِهِ وَ أَذْهَبَ ارْتِعَادَ فَرَائِصِهِ»[٢]
؛ «خاندان محمد صلى الله عليه و آله امينان اسرار خدايند و پناهگاه اوامر او، و كان دانش او و مرجع حكمت و خزانه كتابهاى او و ستيغ بلند دين او. قامت خميده دين به پايمردى آنان راستى گرفت و لرزشش به نيروى آنان آرامش يافت».
* «انّ اللَّهَ تَبَاركَ وَ تَعالى طَهَّرَنا وَ عَصَمَنا وَ جَعَلَنا شُهداءَ عَلى خَلِقِهِ وَ حُجَجاً عَلى عِبادِهِ وَ جَعَلَنا مَعَ الْقُرآن وَ جَعَلَ الْقُرآنَ مَعنا، لا نُفارِقَه وَلا يُفارِقُنا»[٣]؛
«همانا خداوند تبارك و تعالى ما را از پاكيزه ساخت و از هر بدى و زشتى و پليدى عصمت داد و ما را گواهان بر آفريدگانش و حجتها بر بندگانش قرار داد. و ما را با قرآن و قرآن را با ما همراه ساخت كه نه ما از قرآن هرگز جدايى مىگيريم و نه قرآن لحظهاى از ما جدا مىشود».
[١] - همان، خطبه ٢٣٩( ترجمه محمد مهدى فولادوند).
[٢] - همان، خطبه ٢( ترجمه محمد مهدى فولادوند).
[٣] - مستدرك نهج البلاغه، ص ١٨٣.