مثنوى بلند عشق (پژوهشى در صدور و محتواى زيارت جامعه كبيره) - يدالله پور، بهروز - الصفحة ٣٤
اصيلتر از زيارت جامعه نباشد و ... و از نظر محتوايى و حقايقى كه در اين زيارت درباره معصومين عليه السلام گفته شده قطعاً در صدر قرار دارد چون روايت يا خطبهاى كه اينچنين فضائل و مناقب اهل بيت عليه السلام را مفصلًا ذكر نموده باشد ديده نشده، مضافاً بر اين كه از لسان معصوم نقل شده و در نهايت فصاحت و بلاغت است طورى كه انسان از خواندن عبارات آن لذت مىبرد تا چه رسد به حقايقى كه در قالب الفاظ بيان شده است و اين روايت را بزرگان از محدثين نقل كردهاند».[١]
استاد جوادى آملى نيز در وصف زيارت جامعه آوردهاند: «متن زيارت جامعه كبيره به گونهاى است كه هر منصفى صدور اين معارف بلند را از غيرمعصوم محال عادىداند افزون بر آن كه خطوط كلى آن را با خطوط كلى معارف قرآن كريم [كه مرجع نهايى در بررسى روايات است] هماهنگ مىبيند و ...».[٢]
و آيةاللَّه مكارم شيرازى نيز گفتهاند: «مضمون زيارت جامعه مضمونى است كه يك انسان عادى نمىتواند آن را جعل كند و به امام نسبت دهد محتوى اين زيارت محتوايى است كه از مغز تواناى معصوم تراوش مىكند از مغزى سرچشمه مىگيرد كه به منبع علم بىپايان خدا اتصال دارد».[٣]
انديشه وران و خردورزان حوزه حديث پژوهى هنگامى كه با يك روايت يا متن متقن و عميق روايى مواجه مىشوند همان متن را دليل بر پذيرش قرار مىدهند و به سند آن حتى اگر موثق نباشد اعتنا ندارند يعنى سند طريقيت
[١] - شرح زيارت جامعه، ص ١٩.
[٢] - ادب فناى مقربان، ج ١، ص ٨٧.
[٣] - پرتوى از زيارت جامعه كبيره، ص ٤٠.