در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣١ - ٢ - گواهان حق
١- ملائكه:
وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاء وَيَرْضَى[١]
«و چه بسيار فرشتگان آسمان كه شفاعت آنان سودى نمىبخشد، مگر پس ازآن كه خدا براى هر كس بخواهد وراضى باشد، اجازه [شفاعت] دهد!»
٢- گواهان حقّ:
وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلّا مَن شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ.[٢]
«كسانى را كه غير از او مىخوانند، قادر بر شفاعت نيستند، مگر آنان كه شهادت به حق دادهاند وبه خوبى آگاهند».
«گواهان حقّ»، همان طايفهاى از مؤمنان هستند كه بايد در مرتبهاى پايينتر از انبيا و بالاتر از ديگر افراد امّت باشند. و شكّى نيست كه اهلبيت (عليهم السلام) از پيشگامان اين گروه وبارزترين مصداق آنان هستند كه به حق گواهى داده وبدان عمل كردهاند وبه خاطر آن، جهاد نمودهاند تا چه رسد به اين كه از كسانى باشند كه قرآن كريم بر عصمت آنان تأكيد نموده است.[٣]
[١] - نجم( ٥٣): ٢٦.
[٢] - زخرف( ٤٣): ٨٦.
[٣] - احزاب( ٣٣): ٣٣.