و مى گويند: يدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ![١] ويا (در مقابل) كسانى (اند كه از سخنان يهوديان پيروى نموده ومعتقد شده اند كه: خداى تعالى همه موجودات را به وجود آورد ويك دفعه آنها را ايجاد نمود ... پس بعد از ايجاد ابتدايى، ديگر چيزى از او پيدايش نمى يابد ويا (در مقابل) كسانى (اند كه به عقول ونفوس فلكى معتقدند ومى گويند: خداى تعالى عقل اوّل را آفريد وسپس از حوزه ملكيت خود خارج ساخت و عقول ديگر در آن تصرّف مى نمايند، پس بر هر مسلمانى بايسته است كه اين سخنان را (از ساحت خداى تعالى) پيراسته سازد وبه آيه شريفه‌ ... كُلَّ يوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ‌[٢] معتقد باشد))[٣].

نقش بداء در اعتقاد وتربيت سازنده:

از آنچه گذشت، روشن شد كه نزد همه مسلمانان، «بداء» يك مفهوم متداول قرآنى است وشيعيان اماميه با ديگر مسلمانان- جز در نامگذارى كه از آن اشتباهاً نسبت جهل به خداى سبحان فهميده مى شود- هيچ تفاوتى ندارند. وصحيح نبودن اين نسبت نيز روشن شد. آنچه اينك براى ما مهم است، توجّه به بُعد ديگر بحث است وآن اهمّيت نظريه بداء نسبت به عقايد يك مسلمان مى باشد.

[١] - يعنى: دست خدا بسته است!( مائده: ٦٤).

[٢] - الرحمن( ٥٥): ٣٩.

[٣] - الذريعه: ٣/ ٥٣- ٥١.