در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٢ - بحث سوم سيره مسلمانان در گريه بر مرگ مؤمنان

فهناك صرت الى الهموم و من يبت‌

جار الهموم يبيت غير مروح‌[١]

«هنگامى كه مردم را در قبرهايشان يافتم كه يا در لحد بودند و يا قبرى براى آنان كنده شده بود».

«آنان گويا از قبر خارج شدند براى تشييع و روى دست گرفتن پيكرى تا آن را در برابر گردنهاى خويش قرار دهند، در فراق كسى كه سخن او اختلاف را از بين مى برد».

«در اين جا بود كه به اندوه روى آوردم و كسى كه شب را با اندوه سپرى كند، او همسايه حزن و اندوه شده است و شب را به راحتى سپرى نمى كند».

٧- ابن اسحاق درباره ابا سفيان بن حارث مى گويد: وى در رحلت پيامبر اكرم (ص) بسيار گريست و در رثاى او اين اشعار را سرود:

ارقتُ فبات ليلى لا يزول‌

و ليل اخى المصيبة فيه يطول‌

فأسعدنى البكاء، و ذاك فيما

أصيب المسلمون به قليل‌

لقد عظمت مصيبتنا و جلّت‌

عشية قيل قد قبض الرسول‌[٢]

«شب خوابم نبرد، گويا آن شب پايانى ندارد؛ شبى كه اى برادر! مصيبت در آن طولانى است».


[١] - الاستيعاب فى معرفه الاصحاب: ٤/ ٢١٤، شماره ٢٩٧٢.

[٢] - الاستيعاب فى معرفه الاصحاب: ٤/ ٢٣٨، شماره ٣٠٣٢.