«گريه» يك نياز انسانى است كه به هنگام مواجه شدن با مشكلات و سختيهاى زندگى، به صورت طبيعى به آن روى مى آورد. انسان در لحظات سخت و دشوار، راه گريزى ندارد، يا در وقتى كه ناگهانى، خبر ازدست دادن عزيزى و يا ضرر و زيان مادّى و يا معنوى را به او بدهند، در اين حالات، توازن نفسانى خود را از دست مى دهد و به صورت طبيعى و ناخودآگاه عقده درونى خود را به وسيله گريه مى گشايد. اين نياز، اختصاص به عقيده و مذهب خاصّى ندارد؛ زيرا گريه نشأت گرفته از حالتهاى درونى و فطرى انسانهاست.

اگر گريه يك حالت فطرى است كه انسان به هنگام رو به رو شدن با تنگناها و مصيبتها به آن روى مى آورد، پس آن در واقع وسيله‌اى براى از بين بردن ناراحتيها و عقده‌هاى درونى است. آيا گريه فايده‌هاى ديگرى هم دارد؟ يا اين كه همان بود كه ذكر شد؟

اوّلًا: گريه داراى فايده‌هاى زيادى است كه برخى از آنها مربوط به «سلامتى» و برخى، «نفسانى» و برخى، «سياسى» مى باشد كه به صورت خلاصه برخى از آنها ذكر مى شود: