در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٥ - امر چهارم روز ولادت پيامبر(ص) از((ايام الله)) است

و «ايّام الله»- كه در حقّ موسى (ع) بوده است- ايّامى است همراه با سختى و بلا و ايّامى است كه همراه با نعمت و يارى بوده است.

قرآن كريم بعد از تذكّر و يادآورى علّت آن را ذكر مى‌كند: ( (تا آنها درس و نشانه‌اى براى هر صبر كننده شكرگزار باشند)).[١]

اين يادآوريها براى بارآوردن مردم صبور و شكرگزار، داراى آثار تربيتى مثبتى است كه به وسيله آنها امّتها نجات مى‌يابند و با تطبيق دادن آنها بر رسالت الهى، به پيروزى دست مى‌يابند.

امّت اسلامى، در تاريخ بزرگش با حوادث و وقايع بزرگى روبه رو شده است كه زمينه‌اى براى عبرت‌آموزى و پندگيرى بوده‌اند؛ برخى از آنها، حوادث پر نعمت و خوشى بوده و برخى از آنها حوادثى سخت و روز ولادت پيامبر (ص) در زندگى مسلمانان، از حوادث بزرگ شمرده مى‌شود و از ايّامى است كه خدا به وسليله آن، نه فقط به مسلمانان بلكه به همه انسانها نعمت داده است، مثل ديگر روزها كه از «ايّام الله» محسوب مى‌شوند، روز هم از ايام الله محسوب مى‌شود، بزرگداشت اين روز مثل يك مراسم عبادى بزرگ شمرده مى شود و از مصاديق نعمتهايى است كه خدا به وسيله آن بر

[١] - الكشّاف زمخشرى: ٢/ ٥٤٠؛ تفسير ثعالبى: ٣/ ٣٧٥؛ الدّر المنثور: ٤/ ١٣٢؛ التفسير الكبير، فخر الرازى: ١٩/ ٨٤؛ تفسير عيّاشى: ٦/ ٥٩؛ مجمع البيان: ٦/ ٥٩؛ الميزان، طباطبائى: ١١/ ١٨؛ الجامع الكبير لأحكام القرآن: ٩، ٣٤٢.