در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٨ - دلايل كسانى كه مسح پاها را لازم مى دانند
«پس اگر گفته شود: چرا كسر أَرْجُلَكُمْ بنابر عطف مجاورت، جايز نباشد؛ همچنان كه در: در جحر ضب خرب و كبير اناس فى بجاد مزمل، انجام گرفته است[١]؟ مى گوييم: اين حرف به جهاتى باطل است:
اولًا: كسره بر اساس عطف مجاورت جزء اغلاط است كه در موارد نادرى همچون ضرورت شعرى واقع مى شود وقرآن كريم از آن منزّه است و بايد آن را از قرآن دور دانست.
ثانياً: كسره در وقتى است كه از اشتباه در امان باشد ودر اين جا چنين أمنى وجود ندارد.
ثالثاً: كسره به مجاورت، بدون حرف عطف است و امّا با حرف عطف، هيچ عربى به آن تكلّم نكرده است»[٢].
اين جاست كه فخر رازى پذيرفته كه بنا بر قرائت جرّ، حكم مسح براى پاها هم جارى است و بنابر قرائت نصب، عطف به محلّ بِرُؤُوسِكُمْ است كه منصوب مى باشد وحكم وَامْسَحُواْ
[١] - در اين جا كلم« خرب» و« مزمل» هر دو مجرور هستند به قاعد مجاورت؛ چون كلمات قبل از اينها اين« ضب» و« بجاد» مكسور هستند، امّا بحث ما كه عطف أَرْجُلَكُمْ ب- بِرُؤُوسِكُمْ مى باشد، مشمول اين قاعده نيست؛ چون بين أَرْجُلَكُمْ و بِرُؤُوسِكُمْ« واو عاطفه» فاصله افتاده و در قاعد مجاورت، شرط است كه بين دو كلمه فاصله اى نباشد( جهت آگاهى بيشتر ر. ك: تفسير الميزان( ترجمه)/ علام طباطبائى: ٥/ ٣٦٠).
[٢] - التفسير الكبير: ١١/ ١٦١.