حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٥١

مهرورزى كه در حق فرزندان ستمديده پيامبر كريم صلى الله عليه و آله مى‌كنند، با او در غم و اندوه فرزندانش سهيم مى‌گردند؛ مگر او نبود كه در شهادت حمزه فرمود: «اما حمزه گريه كننده ندارد»؟ مگر او نبود كه در مرگ فرزند دلبندش ابراهيم، گريست؟ مگر او نبود كه براى زيارت به بقيع مى‌رفت و مگراو نبود كه مى‌فرمود: «به زيارت قبرها برويد كه شما را به ياد آخرت مى‌اندازد»؟[١]

آرى، زيارت قبور ائمه اهل بيت عليهم السلام و ياد كرد سيره و مواضع جهادى ايشان، در حقيقت آيندگان را به ياد شهادت‌ها و جانبازى‌هاى اين بزرگان در راه اعتلاى اسلام و مسلمين مى‌اندازد و نيز روح شجاعت، دلاورى، از خود گذشتگى و شهادت در راه خدا را در آنان مى‌پروراند.

زيارت، كارى انسانى، فرهنگى و عقلانى است. امت‌ها معمولًا بزرگان و بنيان‌گذاران تمدن خود را بزرگ مى‌شمارند و در مناسبت‌هاى ويژه، ياد آنان را به شكل‌ها و شيوه‌هاى‌

[١] . شفاء السقام، سبكى شافعى ص ١٠٧؛ سنن ابن ماجه، ج ١، ص ١١٧.