حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٣٨
(٢٣) شيعه مانند ديگر مسلمانان اذان مىگويد؛ اما پس از «حى على الفلاح»، «حى على خير العمل» را مىآورد؛ زيرا شكل اذان در زمان رسول خدا (صلى الله عليه وآله) نيز چنين بوده است و بعدها عمر بن خطاب به اجتهاد خود و به اين بهانه كه اگر مردم بدانند نماز بهترين كار است، به جهاد حاضر نمىشوند، آن را از اذان حذف نمود.
علامه قوشچى اشعرى در «شرح تجريد الاعتقاد» بدين مطلب تصريح كرده و در «المصنّف» كندى و «كنزالعمّال» متقى هندى و مانند آن نيز آمده است كه عمر عبارت «الصلاة خير من النوم» را كه پيشتر در زمان رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) گفته نمىشد بر آن افزود.
از آنجا كه امورعبادى و مقدمات آنها در اسلام، بسته به فرمان و اجازه شارع مقدس است، بدين معنا كه هر چيزى در اسلام بايد مستند به متنى خاص يا عام از قرآن و سنت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) باشد و در غير اين صورت بدعتى است كه بايد دور افكنده شود و به بدعتگزار باز گردد، از اين رو كم و زياد كردن در عبادات، بلكه در هر عمل دينى، با تمسك به تشخيص فردى، كارى