حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٢٠

وحى الهى، از سوى خداوند به ايشان عطا شده بود تا بشريّت را با علم گسترده خود هدايت كنند و او را در رسيدن به كمال مطلوب يارى نمايند و به سوى طاعت خدا كه اسباب راهيابى او به بهشت بود و او را شايستگى رحمت و خشنودى خداوند مى‌بخشيد، راه بنمايند. بارزترين اين پيامبران و رسولان عبارت بودند از: آدم و نوح و ابراهيم و موسى وعيسى عليهم السلام و ديگر پيامبرانى كه قرآن از آنها نام برده، يا اسم و مشخصاتشان در روايات شريف آمده‌است.

(٨) شيعيان بر اين باورند كه هركس خدا را اطاعت كند و فرمانهايش را ببرد و قوانين فرود آمده از سوى او را در تمام عرصه‌هاى زندگى خود جامه عمل بپوشاند، بى‌شك نجات مى‌يابد و كامروا مى‌گردد و لايق ستايش و ثواب الهى مى‌شود، هرچند برده‌اى حبشى باشد؛ امّا هركس از فرمان خداوند سرپيچى كند و در برابر اوامرش خود را به نادانى بزند و احكامى جز احكام الهى راعمل نمايد، زيانكار و هلاك مى‌گردد و بجاست كه او را سرزنش و عذاب كنند، هرچند از بزرگان قريش باشد، همچنان كه در حديث شريف نبوى آمده است. شيعه معتقد است كه هنگامه پاداش و عذاب، روز قيامت است،