حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٢٥

(١٣) شيعه باور دارد كه نياز امت مسلمان به رهبر آگاه و سرپرست معصوم، اقتضا مى‌كند كه تنها به على عليه السلام به عنوان خليفه و امام پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله بسنده نشود و حلقه‌هاى اين امامت و رهبرى تا مدت زمان طولانى ادامه يابند، تا اين‌كه ريشه‌هاى دين اسلام تقويت و محكم گردد و اصول شريعت، سالم و دست نخورده باقى ماند و قوانينش از خطرهايى كه هر عقيده و نظام الهى را تهديد مى‌كند، دور نگاه داشته شود؛ و تا اين‌كه امامان عليهم السلام با توجه به نقش‌ها و اقدام‌هاى خود، در اوضاع و شرايط گوناگون، نمونه‌هايى عملى و برنامه‌هايى متناسب با وضعيت امت مسلمان ارائه نمايند.

(١٤) شيعه معتقد است كه دقيقاً به همين سبب و علت مهم بود كه پيامبر خدا، محمد بن عبدالله صلى الله عليه و آله به فرمان پروردگار، پس از على عليه السلام، يازده پيشواى معصوم ديگر را معين ساخت كه با على عليه السلام منظومه نورانى دوازده امام را شكل دهند كه در دو كتاب صحيح مسلم و صحيح بخارى، بدون ذكر نام‌ها و خصوصيات آن دوازده تن، به تعداد و قبيله آنان (قريش) اشاره شده است؛ آن‌جا كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه فرمود: