حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٢٤

بزرگان مهاجر و انصار و صحابه معروف چنين بيعت نمودند.

(١٢) شيعيان معتقدند كه شخص امام پس از رسول خدا، محمد صلى الله عليه و آله بايد همان كارى را بكند كه او در زمان حياتش انجام مى‌داده است؛ يعنى رهبرى، هدايت، تعليم و تربيت مردم، بيان احكام، حل مشكلات پيچيده و دشوار فكرى و همت گماشتن به امور مهم اجتماعى. و همچنين بايد آن گونه باشد كه اعتماد مردم را به خود جلب نمايد و بتواند از اين رهگذر، آنان را به ساحل نجات برساند.

بنابراين امام بايد در ويژگى‌ها و صفاتى چون عصمت و دانش فراگير با پيامبر شريك باشد؛ زيرا به جز دريافت وحى و مقام نبوت، ديگر شايستگى‌ها و مسئوليت‌هاى پيامبر، لازمه وجود اوست. بى شك، نبوت با محمد بن عبداللّه كه خاتم پيامبران و رسولان است به پايان رسيد. دين محمد صلى الله عليه وآله پايان بخش اديان و آيينش خاتم آيين‌ها و كتابش آخرين كتاب‌ها بود و پس از او پيامبرى و پس از دين او دينى و پس از آيين او آيينى ظهور نخواهد كرد.