حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٥٨
ناديده گرفتن اهل بيت عليهم السلام به عنوان شايستهترين افراد براى رهبرى و بى توجهى به هدايتها و آموزههاى ايشان و به ويژه تفسيرهايى كه آنان از آيات قرآن كريم به دست دادهاند و دو دستگى، اختلاف و كشمكش ميان مذاهب و فرقههاى اسلامى.
از اين رو، شيعه جعفرى هماره سعى در متحد ساختن صفوف امت مسلمان دارد و در اين راه دست برادرى و محبت به سوى همگان دراز مىكند و اين در حالى است كه اجتهادات علماى آن فرقهها و مذاهب و احكام صادره از سوى آنان را به چشم احترام مىنگرد. اين گونه است كه مىبينيم شيوه عالمان شيعه از همان قرنهاى نخستين اسلام بر آن بوده كه آراى فقهاى غير شيعه را در كتابهاى فقهى، تفسيرى و كلامى خود ذكر مىكردند. كتاب «الخلاف» در زمينه فقه، از شيخ طوسى و «مجمع البيان» در تفسير، از طبرسى كه بارزترين علماى الازهر آن را ستودهاند، «تجريدالاعتقاد» از نصيرالدين طوسى در عقايد كه علاءالدين قوشچى اشعرى آن را شرح كرده است، نمونهاى از اين كتابها هستند.
(٣٧) عالمان برجسته شيعه گفت و گوى ميان دانشمندان مذاهب