حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٤٥
گفته است. بنابراين ازدواج موقت درمرتبه نخست براى حل يك مشكل بزرگ اجتماعى است تا اينكه جامعه اسلامى درلجنزار تباهى و لاابالىگرى سقوط نكند.
گاه ازدواج موقّت براى آشنايىهاى مشروع پيش از ازدواج دائم استفاده مىشود. و اين گونه جلو ارتباط نامشروع و زنا و سركوب جنسى و توسّل به راههاى حرام ديگرى چون استمنا از سوى كسى كه نمىتواند تنها يك زن داشته باشد يا كسى كه نمىتواند از نظر اقتصادى و معيشتى يك زن يا بيشتر را اداره نمايد و در عين حال نمىخواهد به حرام مبتلا گردد گرفته مىشود.
به هر حال اين ازدواج مستند به قرآن و سنت و عمل صحابه در برههاى بلند از زمان است و اگر در زمره عمل زنا قرار گيرد معنايش اين است كه قرآن و پيامبر و صحابه زنا راجايز شمردهاند و كسى كه ازدواج موقت كرده مدتى به زنا كردن مشغول بوده است. پناه بر خدا! علاوه بر اين، نَسخ ازدواج موقت هرگز مستند به قرآن و سنت نبوده و دليل محكم و صريحى بر آن وجود ندارد. البته اگر چه شيعه اماميّه با استناد به قرآن و حديث اين نوع از ازدواج تشريع شده و مشروع را جايز و حلال