حقيقت آن گونه كه هست - الهادي، جعفر؛ مترجم محمد مهدي رضايي - الصفحة ٢٩
(قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى)[١] «بگو: من از شما براى پيغمبرى مزدى جز دوستى باخويشاوندان] خود [نمىخواهم».
و فرمود: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ) «اى كسانى كه ايمان آورديد، از (مخالفت فرمان)[٢] خدا بپرهيزيد و با راستگويان باشيد».
(١٦) شيعه جعفرى باور دارد كه اين پيشوايان پاك كه تاريخ هيچ گناه و خطايى در گفتار و رفتار از آنان ثبت نكرده است با تمام دانش بسيار خود امت مسلمان را يارى كردند و فرهنگ و تمدن اسلامى را با معارف ژرف و ارائه ديدگاههاى درست در زمينههاى اعتقادات، احكام، اخلاق، آداب، تفسير، تاريخ و آينده نگرى غنا و عمق بخشيدند؛ همچنان كه با شيوههاى گوناگون در سخن و عمل، گروهى از مردان و زنان كم نظير و برجسته و و نيك را پرورش دادند كه برترى و دانش و حسن رفتارشان مورد قبول همگان است.
از ديدگاه شيعه، اين پيشوايان اگر چه دستشان از رهبرى سياسى امت كوتاه گرديد، اما رسالت فكرى و اجتماعى خود را به نيكوترين وجه به انجام رسانيدند و بنيانهاى عقيدتى را پاسدارى
[١] . شورى( ٤٢)، آيه ٢٣.
[٢] . توبه( ٩)، آيه ١١٩.