گسترش فساد و بی‌بند و باری نیز یکی از عوامل مهم و مخّرب است که جوامع بشری را به سوی نابودی و هلاکت سوق می‌دهد. نتایج حتمی این بی‌بند و باری ها، از هم گسستن پیمان ها، روابط، اصول و ارزش‌های انسانی است. اسلام پیوسته با فساد، فسق و فجور و ظلم و تعدی مخالف بوده و هیچ گونه سهل انگاری را در این باره مجاز نمی‌داند.

با گسترش فساد، استعمارگران از این بی‌بند و باری به عنوان یک سلاح برنده در پیشبرد اهداف خود بهره می‌جویند و به این ترتیب نیرو و توان جوانان کشور را به گونه‌ای سمت و سو می‌دهند که، در راه سازندگی خود و کشورشان به کار گرفته نشود.

٥- وابستگی سیاسی- اقتصادی

مردمانی که در دامان فرهنگ بیگانه پرورش یافته اند نه تنها به خطر کردن در راه رهایی کشور نمی‌اندیشند، بلکه تنها راه نجات را در انطباق دقیق و همه جانبه‌ی خود با برنامه‌های آنان می‌پندارند. به این ترتیب خودباختگان، با شتاب فراوان به اجرای برنامه‌های ارایه شده از سوی کارشناسان بیگانه می‌پردازند و طرح‌های ایشان را در بسته بندی‌های فریبنده ملی بر کشور تحمیل می‌کنند.