در کنار دیگر تهدیدات و تهاجمات بویژه «تهاجم فرهنگی» استفاده از «جنگ روانی- تبلیغاتی» در دستور کار صهیونیسم بین الملل و استکبار جهانی به رهبری آمریکا قرار می‌گیرد.

در جنگ روانی- تبلیغاتی با بهره گیری از رسانه‌های قدرتمند و اثر گذار بر افکار عمومی تلاش می‌شود ملتی از لحاظ فکری و اعتقادی از هویت و توانمندی خود چشم بپوشد و تمایلات و رفتار خود را براساس خواست مراکز قدرت و سلطه شکل دهد.

سناتور گوردن اسمیت در کنفرانس «ایران در هزاره سوم» در دانشگاه استنفورد سانفرانسیسکو با تأکید بر استفاده از «اینترنت» برای تأثیر بر افکار جوانان می‌گوید: در زمان جنگ ویتنام یک ارتشبد آمریکایی را می‌شناختم که می‌گفت اشتباه می‌کنیم که بر سر ویتنامی‌های شمالی بمب می‌ریزیم؛ باید بر سر آنها «کاتالوگ» بریزیم و از طریق ارتباط‌های غیر نظامی در جنگ برنده شویم.[١]

بنابراین جنگ روانی- تبلیغاتی در سال‌های پس از دفاع مقدس به گونه‌ای گسترده تر علیه انقلاب اسلامی و ملت بزرگ ایران به کار رفت و هنوز هم در موضوعاتی گوناگون ادامه دارد که برخی از آنها عبارت است از:

١- اتهام تروریست بودن ایران و حمایت از تروریست‌ها

٢- اتهام ساختن سلاح‌های هسته‌ای

٣- اتهام نقض حقوق بشر

٤- اتهام عدم کارآمدی حکومت اسلامی و ولایت فقیه

٥- اتهام ایجاد خلل در روند صلح خاورمیانه (تسلیم و سازش اعراب در مقابل اسرائیل)

٦- اتهام تهدید بودن جمهوری اسلامی برای کشورهای منطقه خاورمیانه و خلیج فارس

[١]١. همان، ١٨/٢/١٣٧٩، ص ١٤