خرداد ماه، ترور حاج مهدی عراقی و فرزندش در چهارم شهریور، ترور آیت الله قاضی طباطبایی در تبریز و دکتر مفتح در ٢٧ آذر ١٣٥٨، ترور شهدای محراب و حضرت آیت الله خامنه‌ای در ششم تیر ١٣٦٠ و نیز بمب گذاری هفتم تیر ١٣٦٠ و هشتم شهریور ١٣٦٠ در حزب جمهوری اسلامی و دفتر نخست وزیری، انفجار بمب در حرم امام رضا (ع) در عاشورای سال ١٣٧٣ و ترور سپهبد صیاد شیرازی و اسدالله لاجوردی که اوج این اقدامات به شمار می‌رود.

شمار این ترورها چنان بی‌سابقه بود که نشریه فاینشنال تایمز پس از واقعه هفتم تیر ١٣٦٠ نوشت: در تاریخ، چنین واقعه‌ای بسیار مشکل به نظر میرسد که در آن بسیاری از رهبران سیاسی در یک زمان به قتل برسند.[١]

٤- محاصره اقتصادی

ایران که در سال‌های پایانی رژیم پهلوی بیشترین مبادله اقتصادی را با آمریکا داشت و در اقتصاد کاملاً وابسته به غرب بود، با هدف تسلیم شدن در برابر آمریکا به یکباره در سال ١٣٥٨ با تحریم اقتصادی وسیعی رو به رو شد که هنوز هم ادامه دارد.[٢]

کارتر، رئیس جمهور وقت آمریکا در تاریخ ٢٣/٨/١٣٥٨ دستور تحریم اقتصادی ایران را صادر کرد و سپس کشورهای اروپایی مانند انگلستان، کانادا، ژاپن، آلمان و فرانسه نیز به آمریکا پیوستند.

در تحریم اقتصادی نه تنها مبادله کالا و خدمات با ایران لغو شد، بلکه از یک سو اموال و دارایی‌های کشورمان در اروپا و آمریکا مسدود و از دیگر سو خرید نفت از کشورمان نیز قطع گردید.

[١]١. اداره تحقیقات و بررسی های سیاسی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فاجعه هفتم تیر و امپریالیسم خبری، ص ٦٢

[٢]٢. رک: حسین علیخانی، تحریم ایران، شکست یک سیاست.