قوم گرایی و نژادپرستی همواره یکی از معضلات بشریت بوده و می‌باشد. از زمان‌های گذشته تاکنون درگیری و اختلافات نژادی بدترین نوع جنگ‌ها بوده و بیشترین خونریزی را به دنبال داشته است. امروزه با وجود ادعاهای فراوان مبنی بر پیشرفت فرهنگ و تمدن بشر، هنوز هم شاهد تصفیه‌های خونین قومی و نژادی در اطراف و اکناف دنیا هستیم که یکی از نمونه‌های فاجعه آمیز آن، جنایات صرب‌ها علیه ملت مسلمان و مظلوم بوسنی، آن هم در در قلب اروپای به ظاهر متمدن می‌باشد.

قرآن، فلسفه‌ی اصلی اختلاف رنگ، پوست، زبان، قبیله و نژاد را عامل تسهیل در شناسایی گروه‌های مختلف از یکدیگر می‌داند. «... و جعلناکم شعوباً و قبائل لتعارفوا...»؛ شما را ملت‌ها و قبیله‌ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید.... [١]

اما بشر با برداشت نادرست از این فلسفه‌ی خلقت، آن را پایه‌ی اصلی اختلاف برتری طلبی خود قرار داد و جنگ‌های فراوانی به راه انداخت که از جمله‌ی آنها دو جنگ جهانی اول و دوم بود که مایه‌ی خسارت فراوانی بر زندگی بشر شد.

بنابراین تا زمانی که این حس غیراخلاقی و زشت بر انسان‌ها و دولت ها، حکومت می‌کند، زمینه‌ی جنگ و تهاجم نیز وجود خواهد داشت، کما این که در حال حاضر نیز شاهد تهاجمات فرهنگی مبتنی بر حس برتری طلبی غربی‌ها به رهبری آمریکا، علیه کشورهای دیگر می‌باشیم.

[١]١. سوره حجرات/ ١٣