متعال را در اين خاك مشاهده خواهيم كرد، و معلوم خواهد شد كه اين خاك پست و حقير كه اصلا به حساب نمى‌آيد و كسى به آن توجه ندارد از عجايب صنعت خداوند است كه در عالم آفرينش به وجود آمده، اين زمين و خاك كه در ظاهر عنصرى بيش نيست و همه جا يكسان به نظر مى‌رسد، ولى در باطن داراى عناصر متعددى است كه هر كدام خاصيت معينى دارند.

دانه گندم توسط يك نفر كشاورز به زمين افكنده مى‌شود و در عوض چندين دانه به صاحبش مى‌دهد، هسته خرما و تخم انگور و شاخه‌هاى انجير و سيب در زمين گذاشته مى‌شود و پس از چندى دانه‌ها بارور مى‌گردد و ميوه‌هاى گوناگون با رنگهاى مختلف و طعمهاى متفاوت ظاهر مى‌شود. در صورتى كه اين ميوه‌هاى مختلف هر كدام داراى يك خاصيت مى‌باشند و با يكديگر اختلاف فاحشى دارند.

زمين براى آدمى انواع و اقسام خربزه‌ها را بيرون مى‌دهد، در صورتيكه اين خربزه‌ها از نظر طعم و رنگ با يكديگر فرق دارند، خربزه شيرين و معطرى كه انسان با اشتها و ميل زياد آن را مى‌خورد و از شيرينى و لطافت آن لذت مى‌برد از همين زمين بدست مى‌آيد، در صورتى كه حنظل نيز از همين خاك بيرون مى‌گردد، و حال اينكه خربزه و حنظل در يك زمين كشت شده و از يك آب استفاده كرده‌اند.

خداوند متعال هم در قرآن مجيد به اين موضوع اشاره نموده و در آيه مباركه فرموده است: «يُسْقى‌ بِماءٍ واحِدٍ»