مخصوص سجده مى‌كرد، و مسلمين هم از وى متابعت كردند و اين سنت همچنان باقى ماند، حضرت رسول (صلى الله عليه و آله) عموى خود حمزه را به عنوان «أسد اللّه و أسد رسوله» ملقب فرمود، و پس از شهادت بعنوان «سيد الشهداء» در ميان مسلمين معروف گرديد.

به نظرم مى‌رسد كه در پاره‌اى از كتب ديده‌ام كه حمزه سيد الشهداء را پس از اينكه در «احد» دفن كردند، مسلمين از خاك قبر او مقدارى با خود برداشتند و در هنگام نماز بر آن سجده مى‌كردند، و پس از شهادت حضرت امام حسين عليه السلام عنوان «سيد الشهداء» بر آن جناب قرار گرفت و سجده بر خاك قبر مبارك او معمول گشت.

مرحوم مجلسى عليه الرحمة در مزار بحار روايتى نقل كرده كه مطلب فوق را تأييد مى‌كند، روايت اين است كه محمد بن ابراهيم ثقفى از پدرش روايت كرده كه حضرت صادق عليه السلام فرمود:

فاطمه دختر پيغمبر نخهايى از پشم تابيده و به عدد تكبيرات بر وى گره زده بود و در دست خود مى‌گردانيد، هنگامى كه حمزه به شهادت رسيد از تربت او براى خود تسبيحى درست كرد و آن را همواره با خود داشت، و مردم هم از وى متابعت كردند و از تربت حمزه براى خود تسبيح زيادى ساختند، و ليكن پس از شهادت امام حسين عليه السلام به جهت فضيلت و مزيت اين تربت مقدس تربت حمزه متروك گرديد.

به طوريكه از آثار و اخبار استفاده كرده‌ام و از اساتيد خود نيز شنيده‌ام، اولين فرديكه از ائمه مسلمين بر تربت سيد الشهداء عليه السلام سجده كرد زين العابدين على بن الحسين‌