شرح حكمة الإشراق سهروردي - قطب الدين الشيرازي - الصفحة ١٤
سيرى اجمالى در مقدّمۀ شرح حكمة الاشراق سهروردى
از قطب الدّين شيرازى
مهدى محقّق
قطب الدّين در مقدّمۀ شرح حكمة الاشراق، راه به سوى خدا را اشراق و راهنماى به سوى اشراق را اشواق، يعنى عشقهاى درونى مىداند و از خداوند مىخواهد كه با عزّت خود آدمى را از تاريكى طبيعت به مشاهدۀ انوارش رهائى بخشد و از پليدى هيولى به مشاهدۀ درخشش خود پاك گرداند. او از خداوند كه او را وراى بىنهايت به اندازۀ بىنهايت مىداند، مىخواهد كه در آغاز و انجام كتاب به او توفيق ارزانى دارد. او سپس از خدا مىخواهد كه درود خود را بر ذوات كامله و نفوس فاضله كه ملوك بقعههاى انس و رئيسان حظيرههاى قدساند فروفرستد و صاحب شريعت و راهنماى طريقت ما محمّد (ص و خاندان او را با برترين و پاكترين درودها مخصوص گرداند.
قطب الدّين كه خود را محمود بن مسعود شيرازى مىخواند و خود را نيازمندترين آفريدۀ خدا مىداند به توصيف كتاب حكمة الاشراق مىپردازد و از مؤلّف آن با اوصاف شيخ فاضل و حكيم كامل و مظهر حقائق و مبدع دقائق ياد مىكند و او را به نام شهاب ملّت و دين، سلطان متألّهان و قدوۀ مكاشفان ابو الفتوح عمر بن محمّد سهروردى مىخواند و كتاب حكمة الاشراق را صغير الحجم و كبير العلم توصيف مىكند و اشاره مىنمايد به اين حقيقت كه تا آنجا كه او اطّلاع دارد در نمط إلهى و نهج سلوكى كتابى شريفتر و بزرگتر و گرانبهاتر از آن شناخته