مناسك حج - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٥٠ - ٢ وقوف در عرفات

اين صورت پيروى از آنها ووقوف با آنها وترتيب جميع آثار ثبوت ماه كه راجع به اعمال حج است واجب مى شود وبنابر اظهر همين مقدار در حج كافى است وكسى كه مخالفت تقيه نموده وبگويد احتياط در مخالفت آنها است فعل حرام بجا آورده ووقوفش فاسد خواهدبود وخلاصه آنكه پيروى از حاكم سنى به جهت تقيه واجب است وبا تقيه حج صحيح است واحتياط در اينجامشروعيت ندارد بخصوص كه بيم تلف نفس ومانند آن باشد كه در زمان ما اين اتفاق مى افتد.

دوم: آنكه علم به خلاف فرض شود كه انسان بداندروزى كه به حكم قاضى روز عرفه (نهم) است واقعا روزترويه وهشتم باشد كه در اين صورت وقوف با آنها كافى نخواهد بود ودر اين حال اگر مكلف تمكن از عمل به وظيفه را داشته باشد ولو به وقوف اضطرارى در مزدلفه بدون محذور حتى محذور مخالفت تقيه بايد عمل به وظيفه نمايد ودر غير اين صورت حجش بدل به عمره مفرده شده وحجى نخواهد داشت وچنانچه استطاعتش از همين سال بوده وبراى سالهاى بعد باقى نخواهد ماند وجوب حج از او ساقط خواهد بود مگر اينكه استطاعت تازه اى پيدا كند كه در اين صورت دوباره حج مى نمايد وممكن است در صورت دوم چاره كند باينكه در روزعيد آنها (روز نهم‌