مناسك حج - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٢٣ - چهارم رجوع به كفايت

كند مثل اينكه از روى خطا مال كسى را تلف كند واگر دارايى خودرا صرف حج نمايد نتواند عوض او را به صاحبش بدهد بلى تلف كردن عمدى وجوب حج را از بين نمى برد بلكه حج بر او مستقر خواهد بود ولازم است حج را هرچند به سختى وگدايى باشد بجا آورد اينها كه گفته شد فقط درمورد تلف زاد وراحله است واما تلف مالى كه در بلدخود براى زندگى جا گذاشته كاشف از اين نيست كه ازاول مستطيع نبوده بلكه در اين صورت حجش كافى وبعد از آن حجى بر او نيست.

مساله ٤٢- اگر انسان مالى داشته باشد كه به مقدارمصارف حج باشد ولى عقيده اش اين بوده كه كافى نيست يا غفلت داشته يا غافل از وجوب حج بوده غفلتى كه معذور بوده حج بر او واجب نيست واما اگر شك داشته يا غافل از وجوب حج باشد ومنشا غفلتش تقصيربوده سپس دانست يا يادش آمد بعد از آنكه مالش تلف شده ومتمكن از حج نشد ظاهر اين است كه حج بر ذمه وى مستقر شده اگر داراى ساير شرايط بوده.

مساله ٤٣- همچنان كه استطاعت به داشتن زاد وراحله محقق مى شود به بذل (يعنى كسى مصارف وهزينه حج را به انسان بدهد) نيز محقق مى شود ودر بذل فرقى نيست بين آنكه يك نفر تمام مخارج را بدهد يا چند نفركه هركدام قسمتى را به‌