بسيار محدود مى‌شد. و چنان‌چه در اين كتاب مسايل جزيى اعتقادى كه در قرآن مجيد ناميده است ذكر مى‌شد، تا اختلافات مذاهب كلامى در بين دانشمندان مسملان نيز تا حدودى مهار مى‌شد. البته در نهايت تحليل، اين سؤال متوجه خداوند (ج) هم مى‌شود كه چرا چنين كتابى را در فقه و اخلاق و مسايل اجتماعى نزل نكرد و اگر چنين مى‌شد و عنايت حق تعالى به حفظ آن كتاب، همانند عنايت او به صيانت قرآن از تحريف و تغيير، تعلق مى‌گرفت، وضع فرهنگى مسلمانان فعلًا غير از وضع فرهنگى موجود مى‌شد. گاهى اين سؤال دامنه وسيع‌ترى پيدا مى‌كند، و اين پرسش به وجود مى‌آيد كه چرا خداوند بشر را هزاران يا ميليون‌ها سال در جهل و نادانى از اسرار طبيعت باقى گذاشت تا او آهسته آهسته در اثر تجربيات خود به مرتبه امروز برسد كه احتمالًا هنوز ترقيات انسانى در مرحله ابتدايى مى‌باشد، و آينده سرسام آور علمى او هنوز