عقايد (وظايف عملى و وظايف متقابل) براى همه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٨ - يك جواب منطقى و دندان شكن
جواب دو سؤال
سؤال اول: تعداد انسانها از اول خلقت آدم ابوالبشر تا روز قيامت از صدها و احيانا از هزارها ميليارد تجاوز مىكند كره زمين ظرفيت گردهمايى اين تعداد از ساكنين را ندارد بنابراين اجتماع آنان چگونه صورت مىگيرد؟
سؤال دوم: اگر تمام كره زمين در خمير مايه انسانها به كار رود باز هم براى تشكيل ابدان آنان كفايت نخواهد كرد پس چگونه معاد جسمانى ممكن خواهد بود:
جواب سؤال اول: زمين ما محشر زندگان نخواهد بود و به نظر اينجانب بهشت و دوزخ و ميدان قيامت سه كره مستقل و جداگانهاى است كه به طور قطع از منظومه شمسى ما و حتى به گمان بسيار قوى از كهكشان ما نيز خارج هستند و روز قيامت كه نظام جاذبه عمومى در منظومه شمسى و يا كهكشان ما به هم مىخورد ممكن زمين ما بشكل غبار درآيد و از بين برود و لذا ما را بكره ديگر براى حساب منتقل مىكنند كه حتماً گنجايش همه زنده شدگان را دارد و پس از محاكمه و محاسبه كفار را بكره آتشين دوزخ كه ظاهراً بميدان حساب از كره بهشت نزديكتر است سوق مىدهند و بهشتيان از دوزخ عبور كرده به بهشت برده مىشوند.
دليل بر تغاير ميدان حساب و كره زمين و حتى دليل بر خارج بودن كرات سهگانه (ميدان حساب، دوزخ و بهشت) از كهكشان آيه مباركهاى است كه مىفرمايد: