عقايد (وظايف عملى و وظايف متقابل) براى همه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢ - اراده يا قصد
اراده يا قصد
شما وقتى اراده كارى را مىكنيد دست يا پا و يا زبان و يا سر شما به حركت مىآيد، اين اعضاى بدن شما را كى به حركت مىآورد؟ طبعاً خواهيد گفت عضلات بدن، بسيار خوب عضلات بدن شما را كى بحركت مىآورد؟ بايد بگوييد روح و نفس ما به وسيله اراده خود، مىبينيد كه روح شما اينقدر قدرت دارد كه به مجرد اراده عضله را به حركت فيزيكى وادار مىكند. حالا بايد شما بفهميد كه تمام جهان به مجرد اراده خداوند به وجود مىآيد و از بين مىرود و يا از حالى به حالى در مىآيد. هر چند خداوند اسبابى براى پديدههاى جهان قرار داده است ولى مرجع تمام پديدههاى مادى و اسباب و علل آنها اراده خداوند است بدون كدام مباشرت مادى. گ
ببينيد كه قرآن مجيد اين مطلب علمى و دقيق را به چه تعبير شيرين و محكم بيان مىفرمايد: «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»[١].
وقتى خداوند چيزى را اراده كند فقط فرمان او اين است كه مىگويد: باش. پس مىشود در جاى ديگر چنين مىفرمايد: إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ[٢].
وقتى كه چيزى را بگذارند فقط به او مىگويد باش پس مىشود (و به وجود مىآيد و به همان نحوى كه اراده خداوند است صورت مىگيرد).
[١] . سوره يس آيه ٣٦.
[٢] . سوره بقره آيه ١١٣، سوره آل عمران آيه ٤٧ و سوره مريم آيه ١٩.