عقايد (وظايف عملى و وظايف متقابل) براى همه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨ - خداوند عادل است
بدى كردن مجبور است و نه بر خوبى كردن، خوب و بد كردن به انتخاب خود آدمى است كه حجت بر او تمام شده است. اگر انسان مجبور مىبود ثواب و عقاب او مفهومى نداشت، بلكه تكاليف او بحلال و حرام باطل مىشد خداوند به انسان عقل و اراده و اختيار مرحمت فرمود و سپس او را مكلف ساخت البته انسان با اختيار و اراده خود در هر لحظه مقدور خداوند و حتى محتاج به مدد اوست بلى بنده نه مجبور است و نه بىنياز از فيض خداوند، و نه بيرون از قدرت او و همين است معناى فرمايش امام صادق (ع) كه فرموده است،
لاجبروا لا تفويض بل امر بين الامرين.
٣- قضا و قدر الهى بر حق است ولى منافاتى با اراده و اختيار بندگان ندارد قدر و تقدير يعنى اندازهگيرى همه موجودات و حوادث در علم خداوند، قضا يعنى گزراندن آنها و انجام آن، و در افعال اختيارى انسانها خود اختيار و اراده عبد نيز مقدر و مورد اندازهگيرى قرار گرفته است. بنابراين قدر و قضا در مورد افعال ما با اختيار و اراده ما ناسازگار نيست.
مردى با كارد كسى را مىكشد همه كس مرد قاتل را مجرم مىدانند و قابل مجازات ولى هيچ كس كارد را مسئول نمىداند چون كارد عقل و اراده و اختيار ندارد، بالاخره هر عاقل وجدانا و اعيانا ميداند كه قدرت و اختيار انتخاب را دارد و در كارهاى خود