و حسين گناه داشته اند كه خدا مى گويد شما را پاك گردانيدم. جواب اين است كه نه. اينها گناه نداشتند. مخصوصاً حسن و حسين كه نابالغ بودند، هيچ گناهى نداشتند. در حاليكه قرآن مى گويد از شما (يعنى حسن و حسين) را هم بردم؛ يعنى «آن رجس و پليدى كه از شأن يك انسان است و انسان در معرض آن است، آن ناپاكى و رجس را از شما بردم و زدودم و شما را پاك و طاهر گردانيدم».

قدرى علمى صحبت كنيم: مراد از «رجس» رجس «تقديرى» است نه رجس «فعلى» كه نعوذبالله پيغمبر و على و فاطمه و حسن و حسين (عليهم السلام) رجس فعلى داشته اند كه خدا بگويد من رجس فعلى شما را پاك نمودم. بلكه مراد از رجس؛ «رجس شأنى» است. زيرا هر انسانى در معرض گناه است، در معرض فسق و فجور است و حتّى در معرض «كفر» هم مى باشد. ولى اينجا «تقديرى» است. خداوند مى فرمايد من آنها را از شما زدودم و شما را بيمه كردم و بزرگترين شاهد و بينه و دليل براين مدّعا هم طفوليت حسن و حسين (عليهما السّلام) است كه اين دوآقازاده، طفل بوده اند و هيچ گناهى‌

نداشتند و مكلّف هم نبودند. پس رجس؛ «رجس تقديرى» است.

در تفسير «رجس» سه احتمال ذكر شده است:

١- «شك»؛ كه شايد شك درباره خدا باشد. خداوند